Bettina Helewaut

Hallo,

Tof dat je met me kennis wilt maken. Ik ben Bettina Helewaut en hobbyfotografe. Als ik met mijn camera op stap ben, vind je me vooral in oude en verlaten gebouwen, in de vrije natuur, in landelijke of stedelijke omgevingen. Ik hou van beelden met een knipoog naar de schilder-, prent- of cinematografische kunst. Vanwaar dat komt? Wel, mag ik je even meenemen naar het verleden? 

Ik kwam als dochter van een beroepsmilitair ter wereld in het Duitse Soest. In mijn derde levensjaar trok ons gezin voor een militaire missie van vijf jaar naar Zaïre, tegenwoordig Democratische Republiek Congo. De kleuren die daar bij ondergaande zon aan de hemel verschenen, waren zo overdonderend mooi dat ze een immense indruk op me maakten. Zo zijn licht en kleuren in mijn leven iets heel belangrijks geworden.

Eens terug in België settelden we ons in Oostende en begon ik mijn familieleden te leren kennen. Ook mijn grootoom, de kunstschilder Maurice Helewaut die ook wel de Brugse Monet werd genoemd. Dankzij hem groeide mijn belangstelling voor grootmeesters in de schilderkunst zoals Peter Paul Rubens, René Magritte, Edgar Degas en Claude Monet. Hun werken zoog ik in mij op zoals een spons dat met water doet. 

Hoewel ik graag tekende en schilderde, koos ik op mijn 18e levensjaar ervoor om Germaanse filologie in Gent te gaan studeren en voortaan pen en papier te gebruiken om teksten te schrijven. 

2016 was voor mij een kanteljaar op fotografisch vlak. Ik ging toen naar de kijkdag van een vervallen hoeve in Mollem, deelgemeente van Asse, die openbaar verkocht zou worden. Ik was perplex en zo ontroerd door de schoonheid van de oude en vergane kleuren, het gezeefde licht, de eenvoud, het verdwenen leven en het verval dat ik mijn gsm uit mijn jaszak haalde en foto's van alles begon te nemen. Hier in de vergane glorie en muffe geur is mijn passie voor het vastleggen van indrukken ontstaan. Wat ik tot dan toe niet met woorden of pen en papier kon uiten, doe ik sindsdien middels fotografie.

En vanwaar de knipoog naar de cinematografische kunst? Awel, als er iets is wat ik me herinner van op de televisie toen ik nog thuis woonde, dan zijn het de afleveringen van Derrick, Der Alte en Tatort waar mijn moeder zo dolgraag naar keek. De spanning en ook angst die de beelden konden opwekken, zijn me bijgebleven. En zo verwerk ik soms bepaalde cinematografische technieken in mijn foto's.

Tot nu toe heb ik geen cursussen of opleidingen in de fotografie gevolgd. Ik doe alles gevoelsmatig, leer uit mijn fouten en de tips die anderen me geven om mijn foto's te verbeteren. Bij deze: dank aan hen allemaal. En ook dank aan Kristof om dit geweldige platform te creëren om jou en vele anderen de kans te geven om woning en kantoor op te smukken met authentieke beelden. 

Benieuwd naar mijn beelden? Dan nodig ik je graag uit om nu op verkenning te gaan en wie weet siert binnenkort een van mijn werken jouw muur ... 

Je kan mijn portfolio bekijken via: https://fotolino.com/bettin/